Argonauten Verhaal

argoIn het klassieke Griekenland, toen de Goden zich nog vaak onder de mensen begaven, leefde er een jongen die Jason heette. Jason werd niet opgevoed door zijn eigen ouders maar door een half mens half paard, Cheiron. Jason was een getalenteerde jongen die erg goed kon paardrijden, speerwerpen en vechten. Toen Jason volwassen werd vertelde Cheiron waar hij eigenlijk vandaan kwam. Jason was eigenlijk een Prins, een zoon van koning Aison en koningin Polymede, de heersers van Iolkos. Zijn vader was echter door zijn halfbroer Pelias van de troon gestoten en had Jason uit voorzorg door Cheiron laten opvoeden omdat hij bang was dat Pelias zijn zoon zou doden. Toen Jason dit hoorde besloot hij naar zijn oom te gaan om zijn vaders troon op te eisen. Jason pakte zijn spullen en ging op weg naar Iolkos. Onderweg naar Iolkos hielp Jason een oud vrouwtje met het oversteken van een rivier. Terwijl hij het vrouwtje naar de overkant hielp verloor Jason zijn sandaal, hij moest de rest van de tocht dus op één sandaal lopen.

Jason ging in Iolkos meteen naar zijn oom toe en eiste de troon van zijn vader terug. Pelias deed net of hij heel blij was zijn neef te zien en nodigde hem uit op een feestmaal. Eigenlijk kreeg Pelias de schrik van zijn leven, hij was namelijk gewaarschuwd door het orakel dat een man op één sandaal zijn troon zou afpakken en nu stond zijn neef daar op één sandaal en wilde de troon terug. Pelias was niet dom en verzon een list. Op het feestmaal voerde hij Jason dronken en zei toen dat hij de troon wel wilde afstaan op één voorwaarde: Dat Jason hem het Gulden Vlies zou brengen. Jason was zo dronken dat hij de list van zijn oom niet doorhad en stemde toe met het voorstel.

Het Gulden Vlies was de vacht van een Gouden Ram. Deze ram van de goden had al eens Frixos en Helle gered van de dood door met hen op de rug naar Kolchis te vliegen. Op Kolchis trouwde Frixos met de dochter van Aietes, de koning van Kolchis en zoon van de zonnegod Helios. Frixos was de Goden zo dankbaar voor zijn redding dat hij de ram aan hen offerde en de vacht aan Aietes gaf. Het gerucht ging dat de eigenaar van het Gulden Vlies onsterfelijk zou worden daarom liet Aietes het goed bewaken door een gifslang die nooit sliep.

Pelias wist dat de reis naar het Gulden Vlies erg gevaarlijk was en er nog nooit iemand van was terug gekeerd. Daarom besloot hij zijn neef Jason het Gulden Vlies te laten halen in de hoop dat hij nooit meer terug zou komen en hij de troon voor zichzelf kon houden. Jason was er van overtuigt dat het hem zou lukken en ging enthousiast op zoek naar mensen die hem wilden helpen. Ook liet hij een schip bouwen door de geniale scheepsbouwer Argos. Argos kreeg met zijn boot wat hulp van de Godin Pallas Athene die Jason wel wilde helpen. Zij zorgde voor hout van een heilige eik en maakte hier een boeg van die kon spreken en zelf de weg kon vinden door de golven. Samen met Argos bouwde Athene een schip voor 50 roeiers, ook kon schip kon niet rotten, was het erg snel en zo licht dat het door de bemanning getild kon worden. Jason noemde het schip de Argo, naar zijn maker.

Jason had in de tussentijd 50 bemanningsleden gevonden en samen met hun schip vormden zij de Argonauten. Onder de Argonauten bevonden zich ook een aantal grote helden en zelfs godenzonen. Zo gingen Herakles, Orpheus, Kastor, Polydeukes, Kalaïs en Zetes mee.

Onderweg naar het eiland Kolchis beleefden de Argonauten vele avonturen. Zo kwamen zij aan op het eiland Lemnos waar alleen maar vrouwen woonden. Zij hadden nooit aan Afrodite, de godin van de liefde, geofferd en als wraak liet de Godin de vrouwen heel erg stinken. Al hun mannen hadden daarom hun plezier gezocht bij geroofde slavinnen. De vrouwen van Lemnos waren hier zo boos over dat ze elke man op het eiland hadden gedood, maar nu mistten zij de mannen bij het zware werk op het veld, bij het roeien van de boten en bij het dragen van wapens. Toen de Argonauten aan land kwamen om water in te slaan maakten zij zich weer mooi en offerden aan Afrodite in de hoop de Argonauten te verleiden. Mannen konden zij goed gebruiken en er was nieuw nageslacht nodig want wie zou voor de vrouwen zorgen als ze oud werden en niet meer konden werken. Met wat hulp van Afrodite slaagden de vrouwen erin de mannen te verleiden maar niet voor lang want de Argo moest verder. Na een aantal weken vertrok de Argo weer, de vrouwen op Lemnos treurden maar wisten wel dat er negen maanden later een hoop goede zonen geboren zouden worden.

Nadat de Argonauten op een ander eiland hadden gevochten met zesarmige reuzen, op weer een ander eiland Herakles, Hylas en Polyfemos moesten achterlaten en op nog een ander eiland hadden moeten vechten met een sterke koning en daarna met zijn volk, kwamen zij bij het begin van de Bosporus. Hier woonde de waarzegger Fineus, die met zijn waarzeggerij geheimen van de Oppergod Zeur had verraden. Als straf werd alles wat hij wilde eten geroofd door Harpijen, ijzingwekkende vogels met vrouwengezichten en scherpe klauwen. Alleen door hun uitwerpselen te eten bleef Fineus in leven. De Argonauten hielpen de arme man en verjoegen de Harpijen voorgoed. Als dank vertelde hij hoe de Argo het beste langs de Ketsers konden komen aan het einde van de Bosporus. De Ketsers waren twee enorme rotswanden die dichtschoven zodra er iets tussen hun door kwam, zo verpletterden zij alles. Fineus vertelde dat zij een duif tussen de Ketser door moesten laten vliegen en dan konden zij zien als de duif het redde hoe snel zij moesten varen. Zo gezegd zo gedaan en Jason liet voor de Ketsers een duif vliegen. De duif vloog er doorheen en haalde het, hetzij met een paar staartveren minder. De Argonauten gingen er ook doorheen, ze roeiden zo hard als ze konden en de riemen braken bijna. Vlak voor het einde schoot de Godin Hera te hulp en hield de Ketsers net lang genoeg tegen zodat de Argo er bijna onbeschadigd door kwam, alleen de punt van de achtersteven miste.

Na een tocht langs andere steden en landen en na het verlies van nog een aantal van hun kameraden kwamen de Argonauten dan eindelijk aan op het eiland Kolchis. Aietes was echter niet van plan het Gulden Vlies zomaar aan Jason mee te geven. Hij kon Jason niet zomaar vermoorden dus ook hij verzon een list. Jason zou het Gulden Vlies mee krijgen als hij drie opdrachten voltooide. De eerst opdracht was om twee wilde stieren van Hefaistos te temmen die koperen hoeven hadden en vuur konden spuwen. De tweede opdracht was dat hij het land moest ploegen met de stieren en drakentanden moest zaaien. Uit de drakentanden zouden reuzen groeien en de derde opdracht was deze reuzen te verslaan. Jason zonk de moed in de schoenen want alleen een God of een Halfgod zou deze klus kunnen klaren, hij had geen schijn van kans.

Ook de Godinnen Hera en Athene zagen dat Jason geen kans had en besloten hem te helpen. Jason had immers Hera, vermomd als oud vrouwtje, eens een rivier over helpen steken en Pelias weigerde Hera te eren. Voor Hera was dat genoeg reden Jason te helpen. Samen bedachten de Godinnen dat de dochter van Aietes, Medea, wel kon helpen met de moeilijke taak van Jason. Helios had zijn kleindochter Medea namelijk kennis van kruiden, planten en drankjes meegegeven. Zij kon Jason met een middeltje helpen om de opdrachten te voltooien. Daarom besloten de Godinnen dat Medea verliefd moest worden op Jason zodat ze hem zou helpen en haar vader zou verraden. Om Medea verliefd te maken gingen zij langs Afrodite, om haar te vragen Medea verliefd te maken. Zij stemde toe en maakte Medea smoorverliefd op Jason, zij was zo bang dat hij zou sterven dat ze hem besloot te helpen. Als ze hem zou helpen zou ze zeker sterven omdat haar verraad aan Aietes aan het licht zou komen. Helios wilde niet dat zijn kleindochter stierf en ging ook naar Afrodite om te vragen of zij Jason ook verliefd wilde maken zodat hij Medea zou meenemen naar Iolkos en met haar zou trouwen. Afrodite stemde toe en maakte ook Jason verliefd.

Medea hielp Jason door een zalfje te maken waarmee hij zichzelf en zijn wapens moest insmeren zodat hij vanaf zonsopkomst tot zonsondergang de krachten van een God kreeg. Met deze krachten kon hij de stieren temmen, inspannen voor de ploeg en de drakentanden zaaien. Ook vertelde Medea dat de reuzen zo dom waren dat als Jason een steen tussen hen in zou gooien zij allemaal elkaar zouden beschuldigen en elkaar zouden vermoorden.

De volgende morgen deed Jason wat Medea hem gezegd had en smeerde zichzelf en zijn wapens in met de zalf. Daarna gingen zij naar Aietes die stond te wachten met de ploeg, de stieren en de drakentanden. Jason liep op de stieren af en wist de vuurspuwende beesten op hun knieën te krijgen en spande ze in. Daarna ploegde hij de akker en zaaide de drakentanden. Al snel groeiden hier reuzen uit en zodra ze volgroeid waren gooide Jason een groot rotsblok tussen hen in. De reuzen beschuldigden elkaar en vochten met elkaar totdat elke reus het loodje legde terwijl Jason ondertussen met zijn zwaard alles wat nog boven de grond kwam kapot sloeg.

Terwijl de Argonauten feest vierden droop Aietes af om te vergaderen over een aanval op de Argonauten want hij was niet van plan zich aan zijn woord te houden. Terwijl Aietes vergaderde kreeg Medea een droom dat ze meteen samen met Jason het Gulden Vlies moest halen en daarna moest vluchten met de Argonauten. Ze kleedde zich snel aan en haastte zich naar Jason en vertelde haar droom. Samen gingen zij naar het Gulden Vlies maar daar lag de gifslang die nooit sliep. Medea kende het beest al vanaf kinds af aan en zong een lied zodat de slang in slaap viel. Jason pakte het Gulden Vlies en ze liepen snel naar de Argo die al klaar lag voor vertrek. De Argo vertrok meteen maar ze werden op de hielen gezeten door het leger van Aietes. Gelukkig was de Argo sneller en schudde de achtervolgers af waarna er koers werd gezet naar huis, naar Iolkos.

In Iolkos werden Jason en de Argonauten als helden binnen gehaald en vereerd. Pelias, stomverbaasd dat Jason het had gered, stond zijn troon af aan Aison, de vader van Jason. Jason en Medea, die trouwden en kregen twee zoons.

En het verhaal over de heldendaden van Jason en de Argonauten is zo beroemd geworden dat het zelfs nu, bijna 3000 jaar later nog steeds wordt herinnerd (van het verhaal bestaan trouwens verschillende versies en dit is er slecht één).